سيد علي اكبر قرشي
159
قاموس قرآن ( فارسي )
و تدريج برود كه زياد و كثير است . بايد دانست زحف در معناى جهاد و رو برو شدن با دشمن نيز به كار رفته است در نهايه در حديث « اللهم اغفر له و ان كان فرّ من الزحف » آن را جهاد معنى كرده و در روايات كافى در تعداد گناهان كبيره آمده « الفرار من الزحف » يعنى فرار از جنگ . و اين مخالف معناى اولى نيست كه جهاد با دشمن همان نزديك شدن است براى جنگ . و نيز زحف بمعنى لشكر آمده است چنان كه زمخشرى گفته و جمع آن زحوف است طبرسى از ليث نقل مىكند زحف جماعتى است كه بسوى دشمن حركت ميكنند و جمعش زحوف است . بهتر است * ( « زَحْفاً » ) * در آيه بمعنى قتال و نيز مفعول له باشد براى * ( « لَقِيتُمُ » ) * چنان كه از زجّاج نقل شده است يعنى : چون با كفّار از براى جنگ رو برو شديد به آنها پشت نكنيد و فرار ننمائيد اين كلمه تنها يك بار در قرآن آمده است . زخرف : زينت * ( « حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الأَرْضُ زُخْرُفَها وَازَّيَّنَتْ . . . » ) * يونس : 24 . راغب آن را زينت روكش گفته كه نقش و نگار است . و نيز آن را كمال حسن گفتهاند ( مجمع - اقرب ) يعنى چون زمين زيبائى خود را گرفت و آراسته شد . * ( « أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ . . . » ) * اسراء : 93 . يعنى براى تو اطاقى باشد از طلا . ظاهرا مراد آنست كه زينت آن از طلا باشد . طلا را به جهت كمال حسن زخرف گفتهاند زخرف القول سخنى است باطل كه ظاهر آن صدق و راست مىنمايد * ( « يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً . . . » ) * انعام : 112 . بعضى قول باطل و ظاهر الصدق را براى فريب القا مىكند . آن بمعنى مفعول ( مزخرف ) است . زخرف نام سورهء چهل و سوم از قرآن است گوئى بمناسبت آيهء 35 همان سورهء ، زخرف خوانده شده است * ( « وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَسُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ وَزُخْرُفاً » ) * .